قاعده‌ی ۵۰/۳۰/۲۰ در بودجه: چطور با شرایط ایران تطبیقش دهیم؟
خلاصه: قاعده‌ی ۵۰/۳۰/۲۰ می‌گوید حدود نیمی از درآمد برای نیازها، سی درصد برای خواسته‌ها و بیست درصد برای پسانداز و بدهی. این یک نقطه‌ی شروع است؛ اگر اجاره بالاست، نسبت‌ها را تغییر دهید و با پسانداز کوچک‌تر ولی ثابت شروع کنید.
قاعده چیست؟
- ۵۰٪ نیازها: اجاره، خوراک، حمل‌ونقل، قبض، قسط
- ۳۰٪ خواسته‌ها: تفریح، رستوران، خرید غیرضروری
- ۲۰٪ پسانداز و پرداخت اضافه‌ی بدهی
این قاعده یک توصیه‌ی عمومی برای تصمیم اولیه است، نه قانون.
چرا همیشه کار نمی‌کند؟
در بسیاری از شهرها اجاره‌ی مسکن به‌تنهایی از ۵۰ درصد درآمد بالاتر می‌رود. در این حالت «نیازها» سهمی بزرگ‌تر دارند و خواسته‌ها و پسانداز باید کوچک‌تر شوند. تطبیق قاعده با شرایط واقعی مهم‌تر از رعایت دقیق اعداد است.
نسخه‌ی تطبیق‌یافته
- ۶۵٪ نیازها / ۲۰٪ خواسته‌ها / ۱۵٪ پسانداز
- یا اگر درآمد کم است: اول ۵٪ پسانداز، حتی کوچک، تا عادت ساخته شود.
مهم این است که پسانداز اول از همه کنار گذاشته شود، نه آنچه آخر ماه مانده است.
نیاز و خواسته را چطور تشخیص دهیم؟
اگر بدون آن امسال زندگی‌تان آسیب جدی می‌بیند، نیاز است؛ اگر «بهتر می‌شد» ولی بدون آن می‌گذرد، خواسته است. مرزها گاهی مبهم‌اند و اشکالی ندارد.
مثال عددی
درآمد ۲۰ میلیون تومان. در قاعده‌ی اصلی: ۱۰ میلیون نیاز، ۶ میلیون خواسته، ۴ میلیون پسانداز. اگر اجاره و قبض‌ها ۱۳ میلیون میشود، نسخه‌ی تطبیق‌یافته: ۱۳ نیاز، ۴ خواسته، ۳ پسانداز؛ مهم است که پسانداز صفر نماند.
در دست‌نویس
در بودجه‌ی ماهانه دسته‌های خوراک، اجاره، حمل‌ونقل، قبض، قسط (نیازها) و تفریح، خرید (خواسته‌ها) و «پسانداز» وجود دارند. جمع هر گروه را بعد از ثبت بودجه ببینید و با درصدهای خودتان مقایسه کنید. ابزار نمودار درصدی ۵۰/۳۰/۲۰ خودکار در اپ نیست.
پرسش‌های پرتکرار
با درآمد کم هم میشود؟
بله با نسبتهای دیگر؛ هدف عادت ثبت و پسانداز است نه عدد دقیق.
این مقاله جنبه‌ی آموزشی و عمومی دارد و جای توصیه‌ی پزشکی، حقوقی، مالی یا مالیاتی را نمی‌گیرد. نام و ویژگی سرویس‌های دیگر ممکن است عوض شده باشد؛ از سایت رسمی‌شان بررسی کنید. سلب مسئولیت
نظرها
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.